Informacje o aloesie

Aloes jest dostępny w 400 różnych gatunkach. Rośnie na suchych obszarach na całym świecie. Tylko jeden z nich – Aloe Barbadensis Miller – cechuje się szczególnymi właściwościami kojącymi.

To preparat egzotyczny. Mimo to jest wykorzystywany w polskiej medycynie ludowej od wielu lat. Już nasze prababcie go znały i nazywały w sowich czasach alojzym, eliasem, olejem. Był im przydatny do leczenia oparzeń, ran i chorób płuc. Robiono z niego okłady. Liście służyły także do tworzenia wyciągu alkoholowego, który zażywało się doustnie jako środek na suchoty. Gruźlica płuc w dawnej Polsce skutkowała wieloma zgonami.

Aloes - historia

Zapiski o aloesie odnaleziono na tabliczkach glinianych Sumerów z 2200 r. p. n. e. Jego pozytywne właściwości znały takie starożytne kraje jak Egipt, Chiny, Grecja, Rzym, Indie i Arabia. Współcześnie Forever Living również docenia korzystne dla organizmu właściwości.

Medycyna światowa posługuje się aloesem już wielu wieków. Bliski i Daleki Wschód nadały mu magiczną moc, wierząc, że leczy oparzenia, rany i łuszczycę. Królowa Kleopatra uważała, że to on wpływa na jej urodę.

W Grecji aloes był stosowany na wiele różnych sposobów. Pomagał na gojenie się ran, bezsenność, problemy żołądkowe, bóle różnego rodzaju, na hemoroidy, swędzenie, bóle głowy, łysienie, na problemy z dziąsłami i jamą ustną, przy problemach z nerkami, skórą, a nawet na leczenie oparzeń słonecznych.

Zalety aloesu

Podobno Arystoteles namawiał Aleksandra Wielkiego na podbój wyspy Sokroto, aby mieć dostęp do aloesu. Pojawia się on także w Piśmie Św., gdzie posłużył do namaszczenia ciała zmarłego Jezusa.

Kiedy rozwój cywilizacji przeniósł się do Europy, aloes stracił na znaczeniu. Nie sprzyjał mu klimat. Stosowano go jedynie do przygotowywania alony, czyli leku na przeczyszczenie. Aloes wrócił do łask w XX wieku.

Rodney M. Stockton sporządził maść aloesową , która w ciągu 48 godzin regenerowała skórę po oparzeniach drugiego stopnia. Aloes zyskał dzięki temu ponownie pozycję w świecie.

Właściwości aloesu

Aloes jest znany od dawien dawna. Używali go w dawnych czasach Chińczycy, Egipcjanie i Babilończycy.

Najbardziej cenną jego częścią są liście, bo jest w nich najwięcej substancji śluzowych. Tylko 15 gatunków aloesu ma właściwości lecznicze.

Aloes stosuje się do regulacji trawienia, do walki z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, przy owrzodzeniach jelita grubego, bo ma cechy bakteriobójcze i przeciwbólowe. Wpływa na stan błony śluzowej jelit, dzięki niemu zwiększa się wydzielanie soków trawiennych i polepszeniu ulega przemiana materii.